Balisawsawin (Frickle Minded)

By Romano Borja Redublo

Aalis sana tayo ng eight para maaga.

Naging alas diyes kasi tinaghali ka.

Three pm na nang makaligo ka

Kaya alas sais na kita nakita.

Green ang inisip mong isuot kanina.

Pero napako ang mga mata sa pula.

Yellow ang t-shirt na kinuha,

Pero dumating kang naka- lila.

 Nahalinang kumain ng adobo,

Natakam ka rin sa menudo.

Naglaway sa sabaw ng pochero

Pero itinuro kay "Ate" ang mechado.

 Pinanghawakan ang mga salitang "Pag-iisipan ko"

Nagalak nang sabihin mong "Oo."

Kinabahan sa pagsabi ng "Teka!"

Naglupasay sa sagot mong "Hindi na."

Pwedeng pagpasensiyahan, kayang pagtiyagaan

Ugali mong pabago- bago ng isipan.

Sadya nga lang mahirap ispelengin,

Ang pag- ibig mong...balisawsawin.

Read More →

Tinuruan mo akong sumulat ng tula

By Romano Borja Redublo

Hayaan mo sanang malaman ko

Kung saan mo nais magtungo

Sa pagdating ng takipsilim. 

Pahintulutan mo akong samahan ka

Sa paglakad, sa pagtakbo

Sa paggalugad ng paligid mo.

Kahit umupo tayo at sandaling magpahinga 

Alam kong patuloy akong maliligaw 

Sa paglalakbay sa 'yong uniberso.

Saglit man tayong huminto 

Ay mahihilo pa rin ako sa bawat 

Segundo at minutong 

Minamasdan kita. 

 May taglay na mahika at salamangka 

Ang mga titig mo.

May kung anong gayuma 

Ang 'yong mga ngiti.

Ang bawat kumpas ng iyong mga kamay

At hakbang ng mga paa 

Ay tila isang mapang- akit na sayaw;

May ritmo. May indayog. Nasa tiyempo. 

 Kuwentuhan mo naman ako

Habang lumalalim ang gabi.

Habang patuloy na binabalot ng dilim 

At kinukumutan ng liwanag ng buwan at mga tala 

Ang buong kalangitan.

Punuin natin ang buong magdamag 

Ng palitan ng mga magagandang alaala.

Kasabay ng paggawa ng mga bagong kanta;

Na tungkol sa'yo, na tungkol sa akin, na tungkol sa atin. 

 

Batid mo namang

Tinuruan mo akong muling sumulat ng tula

Ang presensiya mo ang tumulong 

Upang gumalaw muli ang mga larawan.

Nagkabuhay muli ang mga tugma.

Nagkakulay muli ang mga salita. 

 

Patawad kung labis ka ng naguguluhan.

Masyado na yatang mahaba ang aking pasakalye.

Hindi ko sinasadyang lituhin ang iyong isipan.

Gusto ko lang naman sanang tanungin ito sa'yo: 

Mahal, maaari bang ako naman ang samahan mo?

Sa paggising at pagsalubong sa bawat umaga ng buhay ko.

Read More →

Umid

By Romano Borja Redublo

Muli kong uulitin

at ibubulong sa hangin,

halaman, ilog, sa buong papawirin,

ang laman ng damdaming

labis na naninimdim-

na ang hiling lamang,

ang ika’y makapiling.

Muli’ y maririnig

ang tinig kong sawi.

Hindi na papipigil,

abutin man ng dilim.

Lalakbayin nito

kalangita’t karagatan,

iikutin rin, buong kalawakan.

Tanging dalangin giliw, sa pagkakataong ito,

ang ibinubulong ko...sana’y marinig mo.

Read More →