Showing posts with label Poems. Show all posts
Showing posts with label Poems. Show all posts
no image
Topic: Anything you want to say to Marcelo's fans

Crispy Patata PG

Behold!
If thou wouldst read the foulness of this generation,
both the seasoned and the youth...
points their fingers unto that worthless fluke.
Thou blame the ignorant of thine ignorance,
Thou playeth a fool in a sensationalized charade!
Dost thou pridest thyself, that thou holy,
Thy pride had just turned into folly.
Why wouldst dare save literature...
Reckon,
When thou wouldst not tame thy tongue 
and speaketh gentle.
Thou saith youth has now become blinded ?
Aren't thou thyself, short-sighted?

Gaerl Ann Maurice

Open your eyes, don't squint
Our literature's dying, don't hastily print
Trying-hard stories with the same plot
That make our generation's intelligence clot
There is so much more to life than goose bumps on your skin and butterflies in your stomach
And before you know it, if you don't stop,
The good books will just stay still on your old rack



Aprille Celine Gelogo

Bakit tila ako'y naguguluhan?
Inyong pinapakita'y pawang kalandian,
Pagbukol ng tiyan, inyong kinahahatnan.

Sadya bang ang mga utak niyo'y nasa talampakan?
Ganun nga ba ang lagay o sadya lang talagang nabubulagan?
Tinatangkilik mga akdang walang kabuluhan,
O, kabataan ano ang inyong patutunguhan?

Kabataan, kayo ang pag-asa ng bayan,
Huwag nyo naman sana bigyan ng kabiguan...
Inyong mga magulang na sa inyo'y naglinang,
Para din naman sa inyong kinabukasan.


Pepe El Indio

Si Marcelo po ay hindi ko kilala,
Hanggang sa napanood ko kay Jessica,
Aba ang unggoy na’to sikat pala,
Dahil sa mga advise na narinig ko na sa iba. 

Sa National Bookstore aking nakita,
Libro niyang wag sanang kumita,
Kung ako’y mayaman aking papakyawin,
Gagawin kong effigy niya’t susunugin.

Paalala lamang po sa madla,
Sa kabataang sa kanya’y naniniwala,
Hinaharap mo’y mapapariwara,
Kung kalandian niya sa’yo mapupunla.

Muel

Tayong mga mapupusok na kabataan.
Pag-aaral dapat ang syang pinag-lalaanan. 
Hindi puro kalandian at kabalastugan.
Ang syang pinaghaharian.

Anong saysay ng pagka-relate nyo sa mga post nya.
Pati desisyon nyo inaasa nyo na?
Kesa kumikerengkeng kang hayop ka. 
Mag-aral ka muna ng may puhunan ka!

Edukasyon ang susi ng tagumpay.
Pero eto ka nakabukangkang ang puday.
Tapos mag popost ng walang forever.
Dahil nabiktima ng Pornever.

Tinatapos ko na ang p*t*ng tula ko.
Nawa'y naliwanagan sana ang mga isip nyo.
Kesa sinisisi ang pangulo at bulok na sistema ng gobyerno.
Maglingkod sa bayan at sumunod tayo sa batas ng ang bansa ay umasenso. 


Rommel Gadil

Kay lalim ng gabi, ako'y di mapakali. Pagkat naghihintay sa makatang tila mahusay. Kalimitang laman ng aming usapan, hanggang sa aming eskwela.

Ang idolo kong tinutukoy ay Marcelo Santos ang ngalan,
sa mga sosyal midya at maging sa pelikula namamayagpag ang kanyang karangalan.

Dahil tila mahusay at sanay, ninais kong sumubaybay.
Mga akda nya'y, pinagipunan mula sa baong bigay ni inay.

Payo't mga talinhaga akin naman talagang ginawa,
Nung una ako'y natuwa,
ngunit mukhang mali na ata.

Mga talatang mula sakanyang nailimbag ay kabisado ko na ata, Noli Me Tangere noo'y limot ko na rin ata.

Ang nais sabihin sa aking kapwa, ay ganito: Utak na inilagay sa itaas ay gamitin,
Wag hayaang huwad na literatura'y syang gumamit sa atin.

Ang ngalan ko'y KABATAAN nga pala, pag-asa ng aking inay at itay,
kinabukasan ng aking baya'y sa akin ay nakasalalay.


Erben Ü Ayon

ba't nga ba ganito, ako'y nalilito,
tama ba ang mga nababasa ko,
akala ko nagbibiro, sila pala ay seryoso.

ipinagtatanggol, ikatlong Marcelo.
sigurado ba kayo sa mga nababasa niyo?
O baka naman kayo ay niloloko.

sa mga sinasabi niya ika'y nadadala,
pero payo ng mga magulang mo binabale wala.
kalandian na lang ang lagi mong inuuna,
pag nabuntis kay Nanay parin pupunta.

mga akda niya na puro pag-ibig ang tema,
yan ang iyong binabasa, oras inaaksaya,
kaya pag-ibig siniseryoso mo na,
anak ng! Dalagita ka pa lang hija!

mga gagawin mo'y pag-isipan muna
sa dami ng likes wag agad maniwala.
forever niya na binubulag ka na,
pati literatura sinisira na.
Mahal kita at sana ay mahalin mo rin ako


Kahit nasan ka pa
kasama mo ako
ramdam kita
ramdam ko hanggang 
sa kaibuturan ng aking laman at buto

alam kong hirap na hirap ka na gaya ko
pero hindi kita masi-sisi 
gaya mo hindi ko rin alam kung 
bakit ako nag-kaganito

kung hindi mo man ako makita 
sa pag-tulog mo..
Sasalubungin kita kasabay ng 
pagdilat ng mga mata mo.

Sana huwag mo akong talikuran
gaya na iba.
Marahil di na nila kinaya 
Etong dumi at sang-sang ng amoy ko
sana matiis mo.
At sana dumating ang araw na 
maisipan mong tulungan ako

nais ko sanang dumating ang araw
na isa ako sa kabanata ng buhay 
na maari mong ibahagi sa mga magi-ging anak at mga apo mo
Nais ko sanang dumating ang araw 
na maga-gandang bagay ang makita mo habang kasama mo ako.

Nani-niwala ako sayo
at nani-niwala ako na kaya mo

gusto kitang yakapin ng mahigpit
at ibulong sayo na "mahal na mahal kita "
at gusto ko na sa bawat umaga na ikaw
ay gigising
gusto kong marinig sa mga labi mo na
"mahal mo rin ako"

ako ang "Buhay" na pilit na yuma-yakap sayo
hindi ako mapa-pagod sa paghi-hintay 
hanggang sa dumating ang panahon na yayakapin mo rin ako.
no image
Ni Princess Calacala


I

Itinalaga ka upang kami'y maabot
Hindi para mangurakot
Bulsa mong puno ng surot 
Sadya nga namang nakatatakot

II

Kababayan mo'y naghihikahos
Bulsa nila'y humahangos
'Pagkat ang bayan mong kapos
Sa kasakimay nakagapos

III

Tinig nila'y di marinig
Mga mata'y sadya nang nakapiring
'Di na makuhang umiling 
para saan pa nga ba ang idaraing?

IV

Hanggang kailang magdurusa,
Ang sinasabi nyong masa?
May silbi pa ba ang harinang tira-tira?

KUNG ITURING ANG BANSA AY PISO ANG ISA?
no image


Kung nabubuhay pa si Lolo Pepe
Ano kaya ang kanyang masasabi Sa kaliwa’t kanang pang-gagarote
Gamit ang wikang nagtanggol sa nakararami?

Katatapos lang gunitain ang kasarinlan
Ito ba ang ipapalit sa sinasabing kalayaan?
Ang patayin ang wikang ginamit sa pagtatanggol sa bayan?
Kanilang kalagayan ang ibig kong pag-aralan

'Pagkat tila yata nakalilimutan 
Na wika ang kaluluwa ng bayan
Pati ba ang kabataa’y kailangang pagkaitan
Nang angkop na karununga’t kamalayan?

Libo-libong guro sa kolehiyo
Saan balak i-pwesto?
Ilang pamantasan ang dapat makiuso
Upang makasunod sa bago?

Paano pa makapag-iisip yaring bayan
Kung sariling wika’y tuluyang lumisan
Unti-unting pinapatay instrumento ng kalayaan
Nasaan na ang katarungan na matagal na ipinaglaban

Panahon na upang buksan ang isipan
Bigyan naman ng puwang ang ating ipinaglalaban
Isiping mabuti ang ating kalagayan
Upang sa huli’y di tayo mapag-iwanan

Di lahat ng naituturo sa ibaba’y kapantay ng itaas
Kaya’t walang dapat ipalabas na kailangang magbawas
Sapagkat ito’y probisyong mamamalas
Sa Lengguwahe ng Saligang batas na nakasaad sa Republika ng Pilipinas
no image

A wonderful gift made with love,
The paradise that grabbed my heart.
We're lucky cause He gave it to us,
Another proof of how good God was.

A place where I go to when I feel woe.
A friend who will never make me so blue.
I wonder why it's so gentle to me,
It makes me calm like what I want to be.



The nature is my bestfriend.
My love for it will never end.
It never made me feel beneath,
Forever I'll take care of it.

Never make our nature feel pained,
Cause lots of boons from it we've gained.
It's a friend to us who's always there
In return, let's give it so much care.
no image

My eyes started to water,
The heart of mine feels the pain.
Things around me doesn't matter,
As everything appeared in vain.

In the bed, my body lies
And all I can move are my eyes.
Even though there I lie
My mind is flying while looking at the sky.

In the front of my bed, at the wall
A wooden crucifix is hanging beside a stall
Tears in my eyes suddenly fall
A soft voice of hope silently call



The man in that crucifix
Is the only hope I had.
Broken promises, I can fix
If he forgive me, I'll be glad

Darkness covers all over my sight
But the hope still hugs me very tight.
Then I realized that He's there, God of light
Saying "My dearest child I'm here to guide".
no image
Ako.
Ako ito.
Ako ito si Poldo.

Natatandaan mo pa ba ako?
Itong lalaking matipuno.
Sa naglalakihang kamao.
Ang humasa'y si lolo.

Lumaking akong isang ako.
At nagpumilit lumago. 
Sa utak ng mga tao.
"Basta si poldo, Macho!"

Sa ensayo araw-araw.
Kataway di naayaw.
Hanggang sa paglubog ng araw.
At ang pagod ay dumalaw.

Sa mata kong mapanghusga.
Titingnan lamang kita.
Ikaw sa akin ikumpara?
Abay malaki ang ikinaiba.

Ngunit ang liksi at bilis.
Di ko daw nagagamit.
Imbes na tulong ang hatid.
Sa pamilya'y pabigat at pasakit.

Eh di bale nga naman.
Ano pa't naririyan?
Ang malalakas na sigawan.
Ng mga kababaihan. 
Habang bata'y magpakasaya.
Tanggalin ang problema.
Sundin ang barkada.
Alak, shabu, marijuana.

At nasanay ako.
Nasanay sa ganto.
Ang paglaki ng ulo.
Nagdulot ng pagkatalo.

Hanggang sa gumanti ang langit.
Kinalaban kong pilit.
Naging tanong ay bakit?
Sunod sunod yaring hapis.

Sa pagtanda ni Poldo.
Di na kilala ako.
Macho, macho ba kamo?
Eh bakit tinatawag na nila akong lolo?

Kayat ngayoy bagsak na.
Katawang hinahanga hanga.
Wala na ring kinaiba.
Sa mga payatot at lampa.

At ngayoy nasan na?
Tinakwil kong pamilya.
Makita akoy maawa kaya?
Ang anak nilang naging aba.

Tumanda akong naging wala.
At malimit nakatulala.
Sa mga utak nila.
"Nakakaawang matanda."

Naaalala mo kaya ako?
Untiunting naglalaho. 
Akong ito si poldo.
Ako ito, ako.
Waiting for the Day by HopebyDesign


Why do i always fall,
for the ones who never cared at all
I know this isn't how it should be

If i had just one wish
I would change all of this
Cause, i just want to be happy

I just want that one girl,
to come and change my world
And to see what its like to love

Ill just patiently wait
For that spectacular day,
when god sends her from above

And without evening knowing
God will be showing
Me the only way to you

Cause when it finally happens
And everyone's clappin
Will be the day we say I Do
Paki (Valentine Dula)
Pakiusap, pakitulak
ang bangkay ko sa bangketa
nang hindi nakabalandra sa kalsada
sa Maynila, sa may Sta. Ana
'pagkat ayokong muling mamatay
masagasaan pa ang aking bangkay,
nakakadiri na ngang pagmasdan
utak kong ipininta ng bala sa daan
pati buto't laman ko ba naman
madudurog pa ng nagmamadaling sasakyan?

Iha, huwag na ang ambulansya,
hindi na ako maisasalba ng kung sino
o ng makapangyarihang dasal o mahika
sapagkat butas, wasak ang sintido
luwa mga mata gaya sa kwago
warat na bungo'y mistulang bulaklak
talulot na karne ay may kakaibang halimuyak
nilalangaw parang tae ang kalat na utak
'di maglao'y mas mabaho na ako kaysa burak.
Isa pa, iha, mahihirapan silang makuha ako
sa ospital na ang tanging ginawa'y
isaad lamang kung ano ang totoo:
Ako'y dumating na malamig nang bangkay.
Walang pantubos, walang pera para ku'nin
ang katawan ko para tahiin at pagandahin
ang itsura ko, ni hindi nila kayang asikasuhin
ang burol ko't libing dahil walang karanasan,
walang kakayahan, walang kaalaman, walang panggastos
ang apat kong apo na ang pinakamatanda ay nuebe anyos.

Pakiusap, pakitakpan
ng dyaryo o trapal o ng kung anuman
mukha kong duguan nakatiwangwang sa daan.
Ayaw kong makita ng mga bata ang kinahinatnan
ng lolong nangakong bibilhan
sila tag-iisa ng manyikang nakita
sa telebisyon ng kapitbahay, kila Tutay,
habang nangunguha ng basura't nangangalakal
habang nagbabanat ng buto't nag-iipon ng bakal
na maibebenta isang kilo singkwenta kila Chua
pambili sana ng gaas pang-gasera
pandagdag sana sa tinapay na merienda
pampasaya sa mga apong hindi man lang nakatikim
ng tunay na gatas, at kaning walang itim-itim.



Masyado nang dumarami ang usyoso
panay kuha sa'kin ng litrato
tila mga bangaw sa basura'y nagtitipon
kinikilala ang kawawang estranghero
minumukhaan kung sino ba 'tong lolo
na binaril sa ulo ng dalawang sakay ng motorsiklo.
Hindi ko alam kung bakit nila nagawa
kung bakit ako ang niregaluhan ng tingga
kung bakit hindi ang mga kurakot, mandarambong, masasama
mga perwisyo, salot, at nanggahasa
ang binaril nila nang walang alinlangan at awa.
Bakit akong dukha na nga, matanda na nga
ang pinunterya ng mga gagong walang puso't hiya?

Pakiusap, pakidampot
ang dala-dala kong dalawang supot
isa sopas, isa pansit, pakipulot
at sana'y maibigay niyo sa aking mga apo
hindi pa kumakain, siguradong nilalamig
mga musmos na katawan nanginginig
habang naghihintay sa aking pagdating
na alam naman nating imposible nang mangyari
kaya pakiusap, wala akong hinihinging kusing
ihatid mo lang sa kanila itong aking binili.

Iho, alam kong kanina'y nakita mong lahat.
Mula usok ng kanilang puting tambutso
hanggang sa pagbulagta ko sa semento
Pakiusap, pakisiwalat
nang hustisya'y aking makamit!
Huwag kang matakot, 'wag mag-alinlangang ikalat
ang numero sa plaka ng motorsiklo!
Sino pa ba ang aasahan kundi ikaw mismo
ikaw na aking kauring lubog sa kahirapan
ikaw na higit sa lahat ay dapat maintindihan
kung anong pakiramdam ng mga apong naiwan
kung gaano kahirap, kasakit mawalan
ng mahal sa buhay na sayo'y nag-aalaga.
Bata, pakiusap, 'wag lang tumunganga
inhustisya'y labanan, palagan, duraan, tapakan!
Gaya noong nakaraan kung saan
ako'y matapang na tumayo't walang pagdadalawang isip tumistigo
sa isang kasong katulad, kagaya... nito.

Putang ina, oo nga pala.
Kung bakit ako bangkay ngayon, alam ko na.
Bakit ba ganito ang agos ng sistema
mga iho't iha?
Kung buhay mo na ang nakataya,
magsasalita't lalaban ka pa ba
para sa mapagpalayang katotohanan
para sa mga agrabyado't aping mamamayan,
para sa gaya kong kinantot ng kahirapan,
at biktima ng pambubusabos at kawalang hiyaan
ng lipunang araw-araw kong sinisipingan
habang ako nama'y walang pakundangan niyang sinusukahan?
Kaya mo bang makipagsabayan kung 'di tuwiran
ang pakinabang nito sa pansariling libog at pangangailangan?

Pakiusap, pakisara
ang aking mga mata,
tama na pagsindi ng kandila bilang alay
Kahit dito sa kabilang buhay
nais kong magpakamatay.
The Artist of Pain



I once knew a boy who liked to draw,
He drew pictures that nobody saw.
He worked best at night,
In his bedroom out of sight.
His works were different,
No pen or paper.

We sat by the river under the stars,
He rolled up his sleeves and showed me his scars,
He fell silent.Ashamed, he stared at his shoe.
Then I rolled up my sleeves and whispered "I draw too".
no image

Aalis sana tayo ng eight para maaga.
Naging alas diyes kasi tinaghali ka.
Three pm na nang makaligo ka
Kaya alas sais na kita nakita.

Green ang inisip mong isuot kanina.
Pero napako ang mga mata sa pula.
Yellow ang t-shirt na kinuha,
Pero dumating kang naka- lila.

 Nahalinang kumain ng adobo,
Natakam ka rin sa menudo.
Naglaway sa sabaw ng pochero
Pero itinuro kay "Ate" ang mechado.

 Pinanghawakan ang mga salitang "Pag-iisipan ko"
Nagalak nang sabihin mong "Oo."
Kinabahan sa pagsabi ng "Teka!"
Naglupasay sa sagot mong "Hindi na."

Pwedeng pagpasensiyahan, kayang pagtiyagaan
Ugali mong pabago- bago ng isipan.
Sadya nga lang mahirap ispelengin,
Ang pag- ibig mong...balisawsawin.


no image

Hayaan mo sanang malaman ko
Kung saan mo nais magtungo
Sa pagdating ng takipsilim. 
Pahintulutan mo akong samahan ka
Sa paglakad, sa pagtakbo
Sa paggalugad ng paligid mo.

Kahit umupo tayo at sandaling magpahinga 
Alam kong patuloy akong maliligaw 
Sa paglalakbay sa 'yong uniberso.
Saglit man tayong huminto 
Ay mahihilo pa rin ako sa bawat 
Segundo at minutong 
Minamasdan kita. 

 May taglay na mahika at salamangka 
Ang mga titig mo.
May kung anong gayuma 
Ang 'yong mga ngiti.
Ang bawat kumpas ng iyong mga kamay
At hakbang ng mga paa 
Ay tila isang mapang- akit na sayaw;
May ritmo. May indayog. Nasa tiyempo. 

 Kuwentuhan mo naman ako
Habang lumalalim ang gabi.
Habang patuloy na binabalot ng dilim 
At kinukumutan ng liwanag ng buwan at mga tala 
Ang buong kalangitan.
Punuin natin ang buong magdamag 
Ng palitan ng mga magagandang alaala.

Kasabay ng paggawa ng mga bagong kanta;
Na tungkol sa'yo, na tungkol sa akin, na tungkol sa atin. 
 
Batid mo namang
Tinuruan mo akong muling sumulat ng tula
Ang presensiya mo ang tumulong 
Upang gumalaw muli ang mga larawan.
Nagkabuhay muli ang mga tugma.
Nagkakulay muli ang mga salita. 
 
Patawad kung labis ka ng naguguluhan.
Masyado na yatang mahaba ang aking pasakalye.
Hindi ko sinasadyang lituhin ang iyong isipan.
Gusto ko lang naman sanang tanungin ito sa'yo: 
Mahal, maaari bang ako naman ang samahan mo?
Sa paggising at pagsalubong sa bawat umaga ng buhay ko.

no image


Muli kong uulitin
at ibubulong sa hangin,
halaman, ilog, sa buong papawirin,
ang laman ng damdaming
labis na naninimdim-
na ang hiling lamang,
ang ika’y makapiling.
Muli’ y maririnig
ang tinig kong sawi.
Hindi na papipigil,
abutin man ng dilim.
Lalakbayin nito
kalangita’t karagatan,
iikutin rin, buong kalawakan.
Tanging dalangin giliw, sa pagkakataong ito,
ang ibinubulong ko...sana’y marinig mo.

Liwanag



Mabuti pa ang kalsada
Pauwi galing Maynila
Billboard ng Kapitalista
Ilaw ay hindi lang isa


Bakit doon sa probinsya?
Sa gabi'y walang makita
Estudyante'y nagbabasa
Sa tulong lang ng gasera

Ano nga ba ang problema?
Bakit ganto ang sistema?
Ating imulat ang mata
Pakinggan sigaw ng masa

Source: GoBokeh